Monday, 30 January 2017

దేహ కాంతి

     
     
             అరచేయి దోసిళ్ళలో ముఖం ఉంచి
             రహస్యంగా దాచుకున్న దుఃఖమేదో
             వరదలా పొంగి వేళ్ళ సందులలొంచి జారీ
             వర్షంలా జారుతున్నపుడే ...

             వేళ్ళని ఊడల్లాదించి 
             దేహం తప్పా ఏమి  కనిపించని కళ్ళతో
             ఊహకందని  పరిమళంతో
             బంధించినపుడు
             ముల్లు గుచ్చుకున్న రాపిడి
           
             పొడిబారిన నేలలో దుమ్ము పట్టిన పొదలమీద
             రాలిన చినుకు గాయం

             ఖాళీ మైదానాల మీద ప్రవహించిన జీవితాన్ని
             తేలిగ్గా చాపచుట్టలా చుట్టేస్తూ  ప్రాణం ఇస్తావా
             అని అడిగితే
         
             ఊపిరి పీల్చుకున్నదెప్పుడు ?
             దేహచలనాలలో ప్రేమ
             బిరడా బిగించిన సిసాలో పొగ

              నవ్వినా  ఏడ్చినా పలకని అద్దం
              ఎప్పటికి  ఒకే ప్రశ్న వేస్తూ
              నిద్రావస్థ ప్రపంచంలో నడిచే నడకకి
              దేహ పరిమళమే గుర్తుఉంది
              అంటావు చూడు .....

           
              అరచేయి దోసిళ్ళనుంచి  తప్పించుకుని
              ఒంటరి చీకటిలోనుంచి కాంతికోసం
              నడుస్తునపుడే  వెన్నెల వెర్రిగా నవ్వింది

              జ్జాపకం చీలికలై వెన్నెల దూరని నీడలోకి జరిగింది

               తప్పిపోయి  సూర్యకాంతిని,వానని
               మరచిపోయి
               తోలుబొమ్మలా గూటిలో నిద్రపోతున్న
               నిన్ను చూస్తూనే ఉన్నాను......

      

Wednesday, 23 November 2016

ఇప్పటి దృశ్యం ..


ఈ సాయం కాలం కొన్ని మబ్బులు
చెట్ల తలలమీదపత్తి పువ్వులా విచ్చుకున్నాయి
పార్కు లో తెల్లటి బొమ్మలాంటి పాపా
ఎండ  అద్దంలో ఊయల ఊగుతోంది
అద్దం దాటి  ఊయల నీడలో చిక్కుంది
కొంత నీడ ఎదురింటి చెట్లకింద
ముందురాకు పచ్చ జంబుఖానా పరిచింది
నిన్నటి హాలోవిన్ బొమ్మలన్నీ గాలికి
గుతున్నాయి
రాత్రి భయపెట్టిన. భూతాలన్నీ లేతఎండలో
రబ్బరు బొమ్మల్లా తేలిపోతున్నాయి
సందడి లేని రోడ్లన్నీ ఎప్పటి లాగే నిశ్శబ్దాన్ని మోస్తున్నాయి .....
Like
Comment

Tuesday, 28 July 2015

గజల్స్ లో చందన్ దాస్ పాడిన గజల్స్ ఆప్పుడప్పుడు విన్నప్పటికి కొన్ని చాల ఇష్టపడతాను అందులో ఈ గజల్ నాకు చాల ఇస్టం.


కొన్ని జ్జాపకాలు ,కొందరు మనుషులని మరచిపోలేము ,మరచిపోవాలి అనుకుంటూ
మళ్ళి మళ్లీ వాళ్ళ గుర్తులతో ,వాళ్ళ రహదారులని కొలుచుకుంటూ ఆగిపోతాము ఆగిన 
ప్రతిసారి ఇది యింక ఆఖరు యింక తలచుకొను అన్నట్లే అనిపిస్తుంది ఈ గజల్ వింటుంటే
నా భావాలతో ...
Aakhri khat hai mera
Lyrics -- Ibrahim Asq
Composed by -- Chandan Das
Aakhri khat hai mera, Jispe hain naam tera.
Aaj ke baad koi khat na likhoonga tujh ko.
ఇదే నా ఆఖరి ఉత్తరం,దాని మీద నీ పేరు వుంది
ఇంక ఇవాల్టి నుంచి నీకు ఎలాంటి ఉత్తరం రాయనిక
Bhool jaoonga tujhe yeh to nahin keh sakta
Dil pe chalta hain kahaan zor mohabbet karke.
Phir bhi is baat ko leta hoon Kasam-E-Humdum
Main na tadpaoonga tujh ko kabhi nafrat karke.
Bewafa too hain kabhi main na kahoonga tujhko.
Aaj ke baad.....
నిన్ను మరచిపోతానా? ఇది మాత్రం చెప్పలేను
మనసు మీద ప్రేమ జోరు ఉండనే వుంటుంది
అయినా నా ప్రాణమా ఒట్టు వేసి చెప్తున్నాను
ద్వేషిస్తూ నిన్ను కష్ట పెట్టను ఎప్పటికి ,నమ్మించి దూరం
జరిగావని ఎప్పటికీ అనను .
Yaad bhegee huye lamho ko sataayage agar
Aap apne se kaheen door nikal jaoonga.
Ittefaqan heen agar tujhe mulaquaat hui
Ajnabi ban ke teree rah se tal jaoonga.
Dil to chaahega par aawaz na doonga tujhko
Aaj ke baad.....
జాపకం తడిపిన ఆ క్షణాలు నన్ను సతాయించినా
నాకు నేను దూరంగా వెళ్ళిపోతాను .పొరపాటున
నిన్ను కలవడం జరిగితే ,పరాయి వ్యక్తిలా నీ దారిలో నుంచి
తప్పుకుంటాను ,మనసు నీకోసం తపిస్తుంది కాని నిన్ను పిలవను
ఇవాల్టి నుంచి ఎప్పటికీ ...
Ye tera shahar ya caliyaan baro deewaar ye char
Mera tute huye khabon ko yahi jaanat hai.
Kal ye sab chhod ke janaa hai bahut door mujhe
Jis jagaah dhoop hai, sahera hai, metri kismat hain.
Yaad mat karna mujhe ab na miloonga tujhko.
Aaj ke baad
ఈ నీ నగరం ఈ దారులు జ్జాపకాలు నిండిన గోడలు
ముక్కలైన నా కలలు వాటికి తెలుసు ,రేపు ఇవన్నీ వదిలి
చాల దూరం వెళ్ళాలి నేను నేను వెళ్ళే. చోటులో ఎండ, నీడ
కొలతలకి అందని అదృష్టం వుంటాయి ,నన్ను యింక గుర్తు పెట్టుకోకు
ఇవాల్టి నుంచి నిన్ను ఎప్పటికీ కలవను ..
ఇదే నా ఆఖరి ఉత్తరం,దాని మీద నీ పేరు వుంది ..
A

Tuesday, 30 June 2015

Haath Chhute Bhi Toh Rishte Nahi Chhuta Karate Movie: Pinjar (2003) Singer(s): Jagjit Singh, Preeti Uttam Singh Music By: Uttam Singh Lyricist(s): గుల్జార్


ఈ గజల్ నాకు చాలా ఇష్టమైన. వాటిల్లో ఒకటి .
కొన్ని బంధాలు ఎంత బలీయమైన వంటే వదులుకో లేక వాటివెంట పరుగులు తీస్తూనే వుంటాము , అందని వాటి నీడలో సేద తీరాలని ఆశపడుతూ కలలో బతికేస్తూ ఉంటామని పిస్తుంది
ఇది వింటున్న ప్రతిసారి .
Haath chhute bhi toh rishte nahi chhuta karate - (2)
Waqt ki shaakh se -2 lamahe nahin tuta karate
Haath chhute bhi toh rishte nahi chhuta karate
Chhut gaye yaar na chhuti yaari maula - (3)
ఎన్నాళ్ళో కలిసి నడవాల్సిన చేతులు విడిపించుకు వెళ్ళిపోయినా
బంధాలు మాత్రం విడిపోవు
కాలం నీడలో ఒదిగిన కొన్ని క్షణాలు మాత్రం ముక్కలవకుండా
మిగిలిపోతాయి
స్నేహితుడు ఒదిలి వెళ్ళిపోయినా మౌలా స్నేహం మాత్రం ఒదలలేదు
Jisane pairon ke nishaan bhi nahi chhode pichhe - (2)
Uss musaafir ka -2 pata bhi nahi puchha karate
కనీసం అడుగుల జాడలు కుడా ఒదలి వెళ్ళని ఆ బాటసారి
చిరునామాని అడగాల్సిన అవసరం కుడా లేదు .

Tune aawaaj nahi di kabhi mudakar warana - (2)
Hum kayi sadiyaan -2 tujhe ghumake dekha karate
నువ్వు వెనక్కి తిరిగి పిలవను కుడా పిలవలేదు
అయినా ఎన్నో ఏళ్లుగా నిన్ను పోగొట్టుకుని కుడా చూస్తూనే వున్నాను
Beh rahi hai teri jaalib hi jameen pairon ki - (2)
Thak gaye daudate -2 dariyaao ka pichha కరాటే
నీ వైపుకే ప్రవహిస్తోంది పాదాలకింద నేల
అలసిపోయాను వెతికీ వెతికీ ఒడ్డు చేరుకోవడం కోసం.
Haath chhute bhi toh rishte nahi chhuta karate - (2)
Waqt ki shaakh se -2 lamahe nahin tuta karate
Haath chhute bhi toh rishte nahi chhuta కరాటే
ఎన్నాళ్ళో కలిసి నడవాల్సిన చేతులు విడిపించుకు వెళ్ళిపోయినా
బంధాలు మాత్రం విడిపోవు
కాలం నీడలో ఒదిగిన కొన్ని క్షణాలు మాత్రం ముక్కలవకుండా
మిగిలిపోతాయి
స్నేహితుడు ఒదిలి వెళ్ళిపోయినా మౌలా స్నేహం మాత్రం ఒదలలేదు .....
(మీరు కుడా ఈ గజల్ ఒకసారి వింటారు కదూ....)

Thursday, 18 June 2015

అఫ్సర్ గారు రాసిన " ఇద్దరి చీకటి " చదువుతుంటే ఇలాగే అనిపించింది ... ఇద్దరి చీకటి

ఎందరో ప్రముఖుల కవిత్వాలు చదువుతూ వుంటాము ,వాళ్ళతో పాటు అమ్మతనంలోకి
ఊరిలోకి ,ప్రకృతిలోకి ,ఉద్యమాల ఉద్రేకాలలోకి వెళ్ళిపోతూ వుంటాము ,కొన్ని సార్లు ఏదో
చెప్పాలను కుంటాము ,కాని చెప్పలేకపోతాము రోజువారి జీవితంలో మునిగి పోతాము
అప్పుడప్పుడు కొన్ని కవితలు మాత్రం ఇలా అనిపిస్తాయి ...

ఒక పాట వేటాడుతుంది పాడుకుని ,పాడుకుని అలసిపోయి ఒక సంతృప్తిని
మిగుల్చు కుంటాము . అదే ఒక కవిత్వం వెంటాడితే మనసులోపలే మాట్లాడుకుని
అక్షరాల్లో మునిగి పోయి ఒకో సారి దారి దొరకని చౌ ర స్తాలో నిలబడిపోతాము.
అఫ్సర్ గారు రాసిన " ఇద్దరి చీకటి " చదువుతుంటే ఇలాగే అనిపించింది ...
ఇద్దరి చీకటి
1
చాలా సార్లు నువ్వొక గుహలాంటి చీకటి
లేదూ, చీకటిలాంటి గుహ.
కళ్ళు చికిలించుకొని అన్ని చూపుల్నీ వొక్క చోటే గుచ్చుకొని
ఎంత సేపని చూస్తానో
నీలోకి వొకింత కూడా రాలేను, నువ్వూ రానివ్వవు
నీ ఎత్తాటి గోడల మధ్యకు-
వొక్క చినుకయ్యీ రాలలేను, నువ్వూ రాలవు
ఎవరి ఎడారిలో వాళ్ళం!
అయినా గానీ
ఎంత ఆశగా చూస్తూ వుంటానో పసి కళ్ళ దాహంతో-
* * * *
* * * *
చీకటి మనసు లాంటి గుహలోకి కళ్ళ దాహంతో ఎంతసేపైన చూడగలను అంటారు
మరోసారి ఎత్తటి గోడలాంటి నీ మనసు ఎడారిలో ఒక చినుకై రాల లేను అంటారు
మనసుని చీకటి చేసుకుని ,ఎడారి చేసుకుని ప్రేమించుకున్నాము అనుకోవడం ఎంత
వెర్రి తనం అనిపిస్తుంది చదువుతుంటే ,అయినా ఒక ఆశ పసి మనసుతో అమాయకపు
కళ్ళతో ప్రశ్నిస్తుంది నీకోసం ఎదురు చూస్తూ ఉంటానని ...
మనసుని పసితనం చేసుకోవడం చాల కష్టం అందుకే కవి పసితనపు నీడలని జారవిడుస్తారు
ఇక్కడ .
2
వద్దు వద్దని నువ్వు చెప్తూనే వుంటావ్ కానీ
ఇసక కంటే పొడి పొడిగా వుండే
ఆ కొద్ది మాటల్నే వొకటికి పదిసార్లు చదువుకుంటూ వుండిపోతాను
మునిమాపు చీకట్నించి నట్టనడి రాత్రి దాకా
నీ వాక్యాల చుట్టూరా మూగ దీపమై వెలుగుతూ వుంటాను,
ఎంత చలి నెగడునై కాలిపోతూ వుంటానో
తెగే నరాల ఉన్మత్తతలో-
వద్దు అనడం కంటే పొడి పొడిగా సందేహలలో రాలిన మాటలు ఏరుకుని
చదువుకోడం ఎంత కష్టం ,అయినా కవి వాటిని ఏరి వాక్యాల మధ్య దీపంలా
వెలుగుతాను అంటారు , ఇసుక మాటలు పట్టుకుని చలి చుట్టుకున్న మనసులో
నెగళ్లు వెలిగిస్తారు ,ప్రేమకి ఇంతటి బలమా ఇంత సహనమా,అనిపిస్తుంది చదువుతుంటే
ఒకింత ధైర్యంగాను వుంటుంది ...
3
సమూహలకేమీ కొదువ లేదు యిక్కడ
పలకరింపుల వానలకూ తెరపి లేదు
యింకాస్త గుండె ఖాళీ చేసుకొని
వూరికే వచ్చెళ్ళే తడినీడలూ కొన్ని.
అయినా గానీ,
అన్నిట్లోనూ అందరిలోనూ వొక్క నువ్వే నా కళ్ళకి-
యీ చుట్టూ శేష ప్రపంచమంతా గుడ్డి గవ్వయిపోతుంది నాకు.
అందరు వుంటారు సమూహంగా పలకరిపులో తడి వుంటుంది పొడిగా
ఆ తడిలో నువ్వు లేవు అంటారు , ఏ ఒక్క కళ్ళలో నువ్వు లేవు అంటారు
ఒక్క సారిగా ఈ వాక్యాలతో పాటు మనం ఎటో వెళ్లిపోతాము ,ఒక్క క్షణం ఆగిపోతాము.
ప్రపంచమంతా గుడ్డి గవ్వగా మార్చిన ఆ అందమైన కళ్ళని మనం కుడా వెతకడం
మొదలు పెడతాము ...
నిజమే, కలిసి చూసే వెలుగులూ వుంటాయి,
అడుగులు కలిపే మలుపులూ వుంటాయి
మరీ ముఖ్యంగా
యిద్దరమూ వొకే చీకట్ని కలిసి చూస్తున్నప్పుడు
వొక నమ్మకమేదో వెలుగై ప్రవహిస్తుంది
రెండు దేహాల నిండా-
అవునా? కాదా?
అవుననో కాదనో కూడా చెప్పవా?!
ఇప్పుడు ఈ వాక్యాలలో కవి హృదయం ఒక నమ్మకమై ప్రవహిస్తుంది
కలిసి చూసే చూపులకి చీకటి అంటినా రెండు దేహాలు ఒకటే అనే నమ్మకాన్ని
బలంగా చెప్తూనే ,నీ మాటే నా మాట అని చెప్పే ప్రేమ వేసవి నీడలా వుంటుంది
ఏ కవి హృదయాన్ని తేలిగ్గా అంచనా వేయలేము ఒక అక్షరంలో వేల చిత్రాలు వుంటాయి
నేను. అఫ్సర్ గారి ఈ చిత్రానికి పై పై రంగులు వేస్తూ నిజమైనవి అనుకున్ననేమో ?



Tuesday, 5 May 2015

/./ ఈ పుస్తకాన్ని గురించి ఎంత రాసినా తక్కువే !

   
      ముఖ పుస్తకాన్ని  తెరిచి 
      వెలుగు తలుపు మీద
      ఆడే ఆటని చూడగలగాలి 

     గోడల మీద  రాతలు రాస్తూ 
     అక్కడే వుంటూ  ఎవరికి వారే 
     గొప్పగా  మౌనంగా మిగిలి పోవడం  చూడాలి 

     నవ్వే చిరునవ్వులో  నవ్వులేకపోవడం చూడాలి 
     బయట మాటలో  లోపలి మాటలో 
     దట్టంగా  అల్లుకున్న  నాచు కదలడం 
     నాచులో పూలు పూయించి 
     రమ్మని ఆహ్వానించే  ఆటని  చూడాలి 

     విరిగిపడే పెళ్లలుగా కొందరు 
     పిట్టల్లా ఎగిరే కొందరు 
   నాటకాన్ని  ప్రదర్శించే కొందరు 
   గోడలనిండా  రాతలు రాస్తూ  వేళ్ళు దాచుకోవడం  చూడాలి 

   ముఖాలకి పొద్దున్న  రాత్రి  తేడా లేదు 
   నిత్యం  వెలిగే బల్బు కింద  ఎగిరే పురుగులు 
    రెక్కలు చూపించిబెదిరించడం  చూడాలి 
    
    కోపం వస్తే  ద్వారాలు మూసి 
    ముఖాలని దాచుకుని  రహస్యంగా 
    గోడలమిద  రంగు నీళ్ళు  జల్లడం చూడాలి 

     విసుగు ముఖాలు  చూపిస్తూ 
    తిట్టుకుంటూ  రాతలు  పులిమి 
    వేళ్ళ ముద్రలు  గోడలమీద  వుంచి 
    గొప్పలు పోయే  ఆటగాళ్ళని  చూడాలి 

   ఈ కిటికీ ఎన్ని సార్లు  తెరిచి మూసి చూసినా
   చదివే  కంటికి అక్షరాల  కబాడీ ఆట కనిపిస్తూనే వుంటుంది